Nederland pufte en steunde. Elke beweging leverde indrukwekkende zweetstromen op. De wereld leek te zijn opgehouden met draaien en ons land lag in het verschroeiende brandpunt van de genadeloos stralende zon. Airco’s en ventilatoren waren al dagenlang uitverkocht, supermarkten kregen ijsjes niet aangesleept en dakmussen ondergingen een ware slachting. En mijn vrouw had mij verlaten. [...]
Als de dag de aarde warmt en de zon de bloemen, als de warmte mij omarmt, het lood valt uit mijn schoenen. Waar voorheen de koelte blies, harde kille vlagen, voel ik nu een zomerbries, warm en vol behagen. Ver oneindig leek de weg, vol met zwarte gaten, geen geluk, bezaaid met pech, moederziel verlaten. [...]
Zo licht als alles er nu uitziet, zo helder als alles nu voelt. Zo kleurrijk als de wereld is, zo stralend mijn gemoed. Maar ik ben ik, en verzink in peinzende zwaarmoedigheid. Dankzij jou ken ik nu het verschil tussen mijn eigen wereld en die waarin jouw licht straalt en schijnt. Dankzij jou is mijn [...]
De kinderen gedropt bij opa en oma, eindelijk weer eens tijd voor ons samen. Dat was te lang geleden. Even een avondje lekker samen de stad in, ontspannen rondkijken, inspiratie op doen voor de aanstaande december-inkopen. En misschien weer eens echt met elkaar praten, want dat kwam er door alle drukte nauwelijks meer van. Het [...]
Ik sluit mijn ogen, vermoeid van verdriet, en denk aan tijden die als zonnestralen schenen, eens verwarmend en verlichtend, nu vergaan, voorgoed verdwenen.
